رابطه تسترون با عملکرد جنسی و سبک زندگی

مردان و زنان به روشی متفاوت چربی را در بدن خود ذخیره می‌کنند درحالی‌که زنان چربی را در پاها و باسن خود ذخیره می­کنند، مردان آن را به دور نیم‌تنه میانی بدن خود ذخیره می­کنند .این ناحیه چاق شکمی دلیل مرگ خیلی از مردان مسن است. تا قبل از سن 40 سالگی مردان بیشتر از زنان دچار بیمار­ های قلبی می­شوند. بسیاری از دانشمندان دلیل آن را وجود سطح بیشتر تسترون مردان نسبت به زنان می‌دانند. این هورمون با سکته­ی قلبی مرتبط است.

برخی از دانشمندان به این نتیجه رسیده­اند که مردانی که دارای سایز کمر بالاتری هستند دارای سطح کمتری از تسترون هستند. مردانی با دور کمر بزرگتر از 90 سانتی‌متر دارای 30 درصد سطح تسترون کمتر نسبت به مردانی هستند که دور کمر آنها کمتر از 80 سانتی‌متر است. دور کمر زیاد سطح تسترون مردان را در سنین 25 تا 50 سال کاهش می‌دهد. درست زمانی­که آنها باید بیشترین فعالیت جنسی را داشته باشند.

دانشمندان اطمینان ندارند که آیا سطح بالای چربی بدن کاهنده تسترون است و یا سطح پایین تستسرون چربی را افزایش می­دهد.

از سوی دیگر برخی از دانشمندان با مطالعه بر روی چربی بدنی و سوخت­ساز  قندی در 110 نفر از مردان میانسال ژاپنی-آمریکایی دریافتند افرادی که دارای تستسترون کمتری هستند چربی شکمی بیشتری شدند. سطح پایین تستسترون به سلامت متابولیک زیان رسانده و  باعث افزایش چاقی شده و عملکرد جنسی آن­ها را کاهش می­دهد.

تستسترون هورمون کاهنده چربی است که با آنزیمی به نام” لیپیز لیپوپروتین” که به ذخیره چربی کمک می­کند تداخل دارد. این هورمون همچنین به شکسته­شدن چربی­ها با فعال کردن ساختار سلولی به نام گیرنده­های “بتا-ادرانرژیک” که به خروج چربی ها از سلول به سمت خون کمک می­کند جایی که می­تواند مانند سوخت مصرف شود. تستسترون همچنین مانع از ساختن سلولهای چربی جدید در بدن شما می­شود. تستسترون چربی شکمی و به طور خاص چربی­های کشنده بین احشای داخلی را مورد هدف قرار می­دهد.

رابطه تستسترون با روی میل و عملکرد جنسی

تستسترون اثر مهمی بر روی میل و عملکرد جنسی دارد. این هورمون در تشکیل سلول اسپرم و حجم مایع منیمیل جنسی و قابلیت نعوظ (تسهیل اتساع عروق آلت تناسلی) نقش دارد. اضافه وزن مردانی که فعالیت بدنی ندارند، اغلب باعث کاهش میل جنسی آنها می­شود و ایجاد و حفظ حالت نعوظ را در آنها سخت می­کند. این مشکلات می­تواند از میانسالگی شروع شود.

سطح تستسترون بعد از سن 35 سالگی کاهش می یابد. سنی که در آن کاهش تستسترون روی می­دهد آندروپاز نامیده می­شود(“منوپاز مردانه”) که با آتروفی ماهیچه­ای و افسردگی روانی و کاهش عملکرد جنسی و کاهش علاقه­مندی  به ارتباط جنسی در ارتباط است. سطح بالای تستسترون توان جنسی را افزایش داده و حجم ماهیچه ها و تصور فرد از خودش را بهبود می­بخشد.

بسیاری از متخصصان می­گویند سن “مونوپاوز مردانه” وجود ندارد و سطح تستسترون در اکثر مردان حتی در سنین پیری در حد طبیعی باقی می ماند. سطح تستسترون در سنین میانسالی و پیری کاهش می­یابد در بزرگسالان، تغییرات کوچک در سطح تستسترون نتایج واضحی در عملکرد جسمانی و میل جنسی دارد.

مردان میانسال کاهش 50 درصدی تستسترون آزاد بیولوژیک فعال را در بین سنین 30 تا 60 سالگی تجربه می­کنند. آنها شاهد کاهش ظرفیت­های جسمی و جنسی خود خواهند بود، اگر حتی تستسترون در سطح طبیعی باقی بماند. میزان کافی به معنای میزان بهینه ، افراد فعال خواهان بهترین عملکرد در اتاق خواب و در حین رابطه جنسی و یا در باشگاههای ورزشی هستند! رژیم غذایی خوب و تمرینات ورزشی سطح تولید تستسترون و عملکرد بهینه جنسی را بهبود می بخشد.